Und wenn ich denn wieder gang, isch de Wäg weg vo dier doppel so lang, und erst denn merk ich, dass ich a dier hang, doch das Gfühl, dass ich dier ned lang, macht üsi Liebi vom ersti Kuss aa verdammt, und so bin ich wieder de Wo vor dinere Huustüüre stahd, und hofft, dass dini Tüürä ufgaht, und du sie mit em Lachä ufmachsch, doch es passiert nüd, will ich dier scho z'viel Zeiche gäh han, dass es mier langsam langt, aber ehrlich gseid, han ich persönlich so Angst, dass ich dier gfall, will ich ned wot, dass du dich i mich verliebsch, will du hesch besser verdient, als mich, und ich gang denn und denk so schütz ich dich, vo mier und minere Melancholie, und en wiiter Beziehig isch erfolgrich verbii, denn ich bring diä verdammtä Zwiifel ned usem Grind, und diä Nacht ned us dem Chind, villicht schaff ich es mal, hoffentlich bald, wills mer langsam schwer fallt, so z'Läbä, ernsthaft, liebe dä Mensch, so wie sind, abgseh vo mier, will ich ned aktzeptier wer ich bin, und denn wenn du mich liebsch, han ich s'Gfühl, dass ich das ned verdien, denn ich bring die Zwiifel ned usem Grind, und diä Nacht ned us dem Chind. Sorry!